Triple P

Alle baby’s huilen zo nu en dan. Huilen is nu eenmaal de enige manier waarop een pasgeboren kindje duidelijk kan maken dat hij zich niet prettig voelt. Het geluid van een huilende baby is moeilijk te negeren, zeker voor moeders. Ze doen van alles om hun baby te kalmeren. Dat is een natuurlijke reactie die ervoor zorgt dat baby’s een gevoel van basisveiligheid ontwikkelen.

Er kunnen allerlei redenen zijn waarom een baby huilt zoals honger, oververmoeid zijn, last van krampjes hebben of een vieze luier. Na verloop van tijd leren de meeste ouders onderscheid maken in soorten huilen van hun baby. Na de eerste drie maanden gaan baby’s minder huilen en ook op andere manieren communiceren.

Soms lukt het niet om een baby te troosten. Je hebt van alles geprobeerd, maar niks lijkt echt te helpen. Misschien kunnen de volgende tips houvast geven.

Tip 1

Baby's die veel huilen blijken het beste te gedijen bij rust en regelmaat. Probeer een vast dagritme aan te houden met vaste tijden van eten en slapen en houd het aantal prikkels beperkt.

Tip 2

Als je 10 tot 15 minuten hebt geprobeerd om je baby te kalmeren, is er niets op tegen om je baby in zijn bedje te leggen en even te laten huilen. Probeer te ontspannen: neem een douche, bel je vriendin, luister naar je lievelingsmuziek en haal diep adem. Bedenk dat elke baby uiteindelijk stopt met huilen.

Tip 3

Baby’s die vooral aandacht krijgen als ze huilen, leren minder goed om ook op andere manieren te communiceren. Zoek juist ook contact met je baby op momenten dat hij alert en wakker is en NIET huilt. Dat geeft je bovendien de kans om echt van je baby te genieten!

De komst van een gezonde baby betekent voor de kersverse ouders niet altijd alleen maar blijdschap. Een bevalling is lichamelijk zwaar en direct daarna start de nieuwe taak als ouder. Baby’s vragen veel aandacht en zorgen voor een ingrijpende verandering in de dagelijkse gang van zaken in het gezin. Het is begrijpelijk dat zowel moeders als vaders een nieuw evenwicht moeten vinden.

Overstuur en huilerig

Twee derde van de moeders voelt zich de eerste tien dagen na de bevalling emotioneel labiel of verdoofd; ze raken makkelijk overstuur en zijn huilerig. De zogenoemde "kraamvrouwentranen" verschijnen doorgaans de derde dag na de bevalling.

Heel gewoon

Er is niets ongewoons aan het ervaren van de "babyblues". Ook de kraamvrouwentranen zijn verklaarbaar: meestal worden zij veroorzaakt door een combinatie van vermoeidheid, de stress van de bevalling en hormonale veranderingen.

Zorg goed voor jezelf

Bij de meeste ouders verdwijnt de babyblues al snel; het accepteren van de eigen gevoelens en die van je partner en begrip en aandacht voor elkaar kan hierbij helpen. Het is van belang goed voor jezelf te zorgen en niet te hoge eisen te stellen aan wat er in huis gedaan moet worden. Ga zo mogelijk, als je baby slaapt, zelf ook rusten. Probeer de zorg voor het kind zoveel mogelijk samen te delen, zodat je af en toe iets voor jezelf kunt doen. Een halfuurtje ontspanning kan al een groot verschil maken. Besteed aandacht aan je relatie en neem tijd voor elkaar. Plan dit! En geef ook exclusieve momenten van aandacht aan de oudere kinderen - als die er zijn.

Oorzaken

Soms houdt de babyblues langer aan en voelt de moeder zich verdrietig of neerslachtig doordat:

• Ze overweldigd wordt door de verantwoordelijkheid voor een kind, de eisen van een gezin en de toegenomen huishoudelijke taken.
• Ze afscheid moet nemen van haar oude, bekende leefstijl.
• Ze ontdekt dat het ouderschap niet is wat ze ervan verwachtte.
• Ze gebrek heeft aan contact met andere volwassenen.
• Ze zich ongelukkig voelt over haar uiterlijk.

Depressie

In sommige gevallen ontwikkelt de babyblues zich tot een langer durende depressie. Er kan sprake zijn van een depressie als je gevoelens de dagelijkse bezigheden in de weg staan en langer dan twee weken aanhouden. Moeders met een postnatale depressie ondervinden geen plezier aan het verzorgen van de baby en kunnen wrokgevoelens koesteren ten opzichte van het kind. De depressie doet alle energie, zelfvertrouwen en blijdschap verdwijnen. Moeders met een depressie schamen zich vaak en denken dat zij de enigen zijn die het ouderschap niet aankunnen. Een postnatale depressie komt bij één op de vijf moeders voor.

Praat

Veel moeders herkennen een postnatale depressie niet. Praat, ook als je er niet zeker van bent, met bijvoorbeeld de verpleegkundige van het OKC of je huisarts als je vindt dat het allemaal te veel wordt. Hoe eerder je je gevoelens ter sprake brengt, hoe beter. Er kan dan samen met jou gezocht worden naar een passende vorm van ondersteuning.