Dunya kan goed haar grenzen aangeven

Dunya was als klein kind zo’n schatje. Ze was echt de perfecte dochter. Altijd lief en zorgzaam en ze luisterde geweldig. We hoefden voor haar eigenlijk geen regels te stellen of op te voeden, het ging gewoon goed.

Toen ze een jaar of 13 was kwam daar verandering in. Ik dacht dat het aan de hormonen lag. Ze werd snel boos, irriteerde zich aan alles en deed nooit iets wat wij haar vroegen. Eigenlijk zat ze het grootste deel van de dag op haar kamer, te bellen en msn-en met haar vriendinnen. Ze ging niet meer met ons mee als we met het gezin op pad gingen, tot verdriet van haar jongere broers.

Toen ze een jaar of 15 was, herkenden we onze lieve, schattige dochter eigenlijk niet meer in haar. Ze droeg vreselijke kleren, had veel te veel make-up op en ze zag eruit als een vrouw van 25. We waren bezorgd en dachten dat ze aan het experimenteren was met seks. Af en toe had ze het ineens over een vriendje, steeds weer over een andere. We maakten ons zorgen, we waren bang dat ze nog niet klaar was voor een seksuele relatie en dat ze zwanger zou raken of een seksueel overdraagbare aandoening zou oplopen. Toen ik haar vroeg of ze met haar vriendje naar bed ging, schreeuwde ze tegen me en ging naar haar kamer. Ik schreeuwde natuurlijk terug, wat absoluut niet hielp.

Een vriendin van mijn vrouw vertelde dat ze de Tienercursus Positief Opvoeden had gedaan en dat dit echt werkte. We ontdekten al tijdens de eerste sessies dat we nooit echt duidelijke regels hadden gesteld bij Dunya. Toen ze in de puberteit kwam en onafhankelijk wilde zijn, wisten we niet hoe we moesten reageren. Ze zocht haar grenzen op, maar wij gaven ze niet aan. Het was nieuw voor ons allemaal.

We moesten dus bij het begin beginnen. Dit hield in dat we weer moesten gaan praten en communiceren met Dunya, in plaats van schreeuwen. Ook was het belangrijk om haar te prijzen voor gedrag dat we goed vonden.

Wat betreft haar seksuele gedrag, toen we goede strategieën hadden voor het omgaan met haar dwarse gedrag en buien, konden we met haar praten over onze angsten over de risico’s die ze nam. Gelukkig kregen we in de cursus ook tips over de manier waarop we met haar over seks moesten praten. Dat hadden wij vroeger thuis nooit gedaan en vonden we dus erg moeilijk. Allereerst leerden we om niet te oordelen of boos te worden. Ten tweede bespraken we de gevolgen van risicovol seksueel gedrag. We spraken bijvoorbeeld heel concreet met haar over wat er zou gebeuren als ze zwanger zou raken, dat ze dan verantwoordelijk zou zijn voor een kind en daardoor niet meer uit kon gaan en niet meer zo’n vrij leven kon leiden.

Ze begon ook met ons te praten. We hebben samen plannen gemaakt over hoe ze situaties kan voorkomen waarin ze het gevoel heeft dat een jongen meer van haar wil dan zij wil. We maakten samen een plan hoe ze de druk kan weerstaan. We oefenden dit in een rollenspel, waarin een jongen haar vroeg met haar naar bed te gaan en waarin zij aangaf dat ze dit niet wilde. Ze leerde dat zij de baas is over haar eigen lichaam en nooit verplicht is om iets te doen wat ze niet wil.

Het zijn pittige jaren geweest, maar dankzij Positief Opvoeden, Triple P kunnen we het nu goed aan. We gebruiken de opvoedstrategieën die we in de cursus geleerd hebben als er zich weer nieuwe problemen voor doen. Het is heel prettig om een plan te hebben en te weten dat je voor elke situatie een plan kan maken. Je moet de problemen voor zijn, als je er al over nagedacht hebt wat je kan doen in een bepaalde situatie, dan kun je de situatie veel beter aan.

Meer weten, klik hier voor een cursus in de buurt.