Thomas weerstaat nu de druk van zijn vrienden

Thomas was altijd een makkelijk kind, hij deed het goed op school, we hadden thuis geen problemen. Ik was enorm geschokt toen ik een jointje op zijn kamer vond. Ik dacht dat Thomas zoiets nooit zou doen. Je denkt altijd dat deze dingen bij andere mensen gebeuren, hij leek me niet een jongen die drugs zou gebruiken.

Nu ik er aan terugdenk, waren er al best wat signalen dat het niet zo goed ging met Thomas. Hij ging niet meer om met zijn oude vrienden en hij deed vaag over zijn nieuwe vrienden. Als ik hem vroeg hoe het kwam dat hij niet meer met zijn oude vrienden om ging, gaf hij me zo’n blik van “jij snapt er toch niets van”. Hij ging naar feestjes van zijn nieuwe vrienden, jongens die wij helemaal niet kenden. Hij had ook steeds meer geld nodig.

Samen met een opvoedadviseur hebben we eerst gekeken naar de oorzaken van het drugsgebruik van Thomas, zodat we wisten wat er aan de hand kon zijn. Daarna hebben we een plan gemaakt om ervoor te zorgen dat hij niet meer zou blowen. Eigenlijk hadden we 2 plannen, 1 voor het geval dat hij regelmatig zou blowen en 1 voor als het maar af en toe voor zou komen. Doordat ik een plan had voelde ik me een stuk zekerder over hoe ik met de situatie om moest gaan en ik realiseerde me dat dit in de beste gezinnen voor kan komen.

Ik besloot me er niet schuldig over te voelen en Thomas er ook geen schuldgevoel over te geven. Ik ben de meest recente informatie over marihuana op gaan zoeken. Hierdoor werd het heel zakelijk en kon ik Thomas de feiten over de gevolgen van drugsgebruik geven. Anders was het een hele emotionele discussie geworden.

Samen met Thomas heb ik een plan opgesteld om ervoor te zorgen dat hij zich niet onder druk laat zetten om te blowen. Zijn nieuwe vrienden vonden het stoer om te blowen en Thomas kon erbij horen door mee te doen. We hebben samen allemaal redenen bedacht waarom hij niet meedoet (zoals dat hij veel is gaan sporten en dat het slecht voor zijn sportprestaties is, dat hij het veel te duur vindt, dat hij niet wil dat hij slechte cijfers haalt op school, enz). We hebben thuis in een rollenspel geoefend hoe hij de druk kan weerstaan, ik speelde dan zijn vrienden en hij speelde zichzelf. Na afloop evalueerden we, hij vertelde wat hij goed had gedaan en wat nog beter kon. Ook is hij zijn oude vrienden weer gaan opzoeken en is hij met hen gaan voetballen.

Ik heb ook een gedragscontract gemaakt voor Thomas, hiermee kan ik hem helpen om niet in de verleiding te komen om te blowen. Als hij zich eraan houdt, krijgt hij van mij extra beltegoed. Dit helpt hem extra, maar het belangrijkste is dat hij zelf ook inziet dat drugs echt slecht voor je zijn. Wat zijn nieuwe vrienden doen kan hem nu minder schelen, hij gaat nu helemaal voor zijn voetbal en voor zijn schoolprestaties.

Het belangrijkste dat ik geleerd heb is om te blijven praten met je tiener, als ik signalen zie dan bespreek ik die met hem. Het helpt ook om dingen planmatig aan te pakken, ik denk nu bij risicovolle situaties na over wat er kan gebeuren en maak een plan. Dat werkt een stuk beter dan wachten tot er iets gebeurt en dan in te grijpen!